Reklama
windykacja
A A A

Pingwiny

Szczególny rząd, przystosowany do życia w wodzie podobnie jak nurowate, stanowią pingwiny nisciformes. Charakterystyczne dla nich jest wrze­cionowate ciało, niewielka podłużna głowa oraz spłaszczony po bokach dziób. Gładko przylegające, gęste, natłuszczone upierzenie stanowi nie tylko zabezpieczenie przed zimnem, lecz zmniejsza rów­nież tarcie przy pływaniu pod wodą. Jako narząd napędowy służą im skrzydła przekształcone w płet­wy, którymi niektóre gatunki wykonują do 120 ruchów wioślarskich na minutę. Nogi w trakcie pływania spełniają zaledwie rolę dodatkowego steru obok szyi i ogona. Przy wyskakiwaniu z wody, na przykład na krę lodową, pingwin wylatuje w powietrze do 2 m. jak korek z butelki szampana. Palce nóg przesuniętych na sam koniec ciała są spięte błoną pływną, a całe nogi stosunkowo małe. Na lądzie pingwiny poruszają się niemrawo drob­nymi kroczkami, ale mimo to mogą przebywać na­wet spore odległości. Większą część życia spędzają w wodzie. Tylko w okresie godowym gromadzą się na lądzie w duże kolonie. W tym czasie, zwykle na początku lub pod koniec okresu rozrodczego, na­stępuje pierzenie się. Proces ten jest zupełnie inny niż u pozostałych ptaków. Pióra nie wypadają stop­niowo, lecz wszystkie jednocześnie. Nowe upierze­nie wyrasta w ciągu 10-24 dni. W okresie przejścio­wym nagie ptaki nie mogą wchodzić do wody i nie pobierają wówczas pokarmu, składającego się nor­malnie z ryb i skorupiaków. Małe gatunki pingwi­nów składają 2 jaja, większe - tylko jedno. Niekiedy budują one nieskomplikowane gniazda, albo umie­szczają jaja w specjalnym fałdzie skórnym na brzu­chu. Znamy obecnie 16 gatunków pingwinów żyją­cych w niektórych częściach Antarktydy, na wys­pach mórz antarktycznych od Przylądka Horn do Nowej Zelandii, a ku północy położonych w pobliżu Zwrotnika Koziorożca. Wyjątek stanowią dwa ga­tunki, z których jeden żyje na zachodnim wybrzeżu Ameryki Południowej, a drugi nawet na Wyspach Galapagos, a więc niema) na równiku.Pingwin cesarski ma 122 cm wzrostu i waży do 40 kg. Grzbiet jego jest niebieskoszarny. spód zaś biały. Ciemię, kark, po­liczki i podbródek są czarne. Po obu stronach szyi znajdują się pomarańczowe plamy. Ptak ten żyje w wodach antarktycznych aż do południowych wysp archipelagów Orkady i Kerguelena. natomiast gnieździ się wyłącznie na kilku stanowiskach ba­riery lodowej Antarktydy. Na początku kwietnia, gdy na Antarktydzie rozpoczyna się lato. pingwiny te zbierają się stale na tych samych miejscach lęgo­wych. Zaloty i składanie jaj trwają 2 miesiące i przy­padają na okres najsilniejszych mrozów. Samiec wtacza sobie dziobem jajo na stopy i przykrywa od góry fałdem skóry Samice zaś wędrują do morza, często oddalonego o wiele kilometrów, aby się najeść. Natomiast samce muszą przetrwać bez pokarmu okres zalotów i lęgów, który trwa 63 dni. Opuszczają one pisklęta, których upierzenie jest gęste i delikatne , dopiero wówczas, gdy samica powróci z pełnym wolem. Samce wędrują wtedy do morza, gdzie posilają się przez 3—4 tygodnie, a następnie wracają, przynosząc w wolu świeży pokarm. Przy karmieniu pisklę wtyka głowę głę­boko do gardła dorosłego ptaka. Pierwsze 6 tygodni życia spędza pisklę w ciepłej kieszeni lęgowej ro­dziców, a dopiero w grudniu puch jego zamienia się w upierzenie dorosłego ptaka .Dogrupy pingwinów średniej wielkości należy pingwin Adeli , który ma 70 cm wzrostu i waży około 6 kg. Wierzch ciała ma niebieska-woszary, głowę czarną, a spód ciała biały. Gnieździ się na wybrzeżu Antarktydy i przyległych wyspach, a tak­że na południu Wysp Sze­tlandzkich i Orkadów Pod koniec października ptaki te zjawiają się na swych ska­listych miejscach lęgowych jako zwiastuny wiosny. Bu­dują gniazda z niewielkich ka­myczków, przy czym wszyst­kie gniazda w kolonii przyle­gają ściśle do siebie. Znosze­nie jaj rozpoczyna się w listo­padzie. Początkowo jajami opiekują się wyłącznie samce, później zmieniane przez sa­mice, a po 35 dniach, na początku antarktycznego la­ta, wykluwają się pisklęta. Młodych w każdym gnieździe jest z reguły dwoje. Rosną one bardzo szybko i wkrótce towarzyszą rodzicom w mo­rzu. Pingwiny te są ptakami niezwykle ufnymi, a w zacho­waniu mają coś ludzkiego .Ziemię Ognistą i przyległe wyspy, a także Wyspy Fal -klandzkie, Tristan da Cunha i Gough zamieszkuje skocz długoczuby , dorastający do 60 cm długości Ponad oczami wyrasta u niego pęczek zło­tych piór, który w tyle głowy tworzy dwa ozdobne „rożki". Okres gniazdowania trwa od sierpnia do grudnia. Gniazdo stanowi zagłębienie w ziemi, w którym samica składa 1-2 jaja.ogrodach zoologicznych nierzadko hodowany jest pingwin toniec (Spheniscus demersus) , którego ojczyzną są zachodnie wybrzeża Afryki Południowej i pobliskie wyspy. Ma on około 65 cm wzrostu. Pierś ozdobiona jest charakterystyczną czarną przepaską. Pingwin Humboldta odgrywał ongiś znaczną rolą jako jeden z producentów guana. Jest on jedynym gatunkiem pingwina zamieszkującym wybrzeża Peru i północnej części Chile. Nie ma określonego czasu gnieżdżenia się.