A A A

Piżmówka amerykańska,Kaczka labradorska

jest przodkiem wszystkich hodo­wanych kaczek piżmowych,których istnieją liczne rasy. Dzika forma zamieszku­je tropiki Ameryki Środko­wej i Południowej. Ma ona czarne upierzenie z zielon-kawofioletowym połyskiem i białe pokrywy skrzydeł. Czerwone i czarne nagie miejsca w okolicy oczu po­dobne są do brodawek. Ptak ten zamieszkuje bagna i wody śródleśne i bardzo sprawnie porusza się po drzewach. W okresie godowym samiec wydziela bardzo silną woń piżma. Ojczyzną gęśca są wię­ksze zbiorniki wodne Afryki. Swoją wysokonogą sylwetką o długości do 1 m przypomi­na raczej gęś niż kaczkę. Z wierzchu jest czarny z zie­lonkawym połyskiem, na spo­dzie i po bokach głowy -biały. Samiec wyróżnia się niewielkim guzem na czole. Twarz jest nieopierzona i strupiasta. Występuje licznie na brzegach zbiorni­ków wodnych. Gnieździ się w trzcinach, krzakach i dziuplach. Na lądzie porusza się sprawnie i szybko, natomiast rzadko pojawia się na drzewach. jest gatunkiem, o którym bardzo mało wiemy i musimy o nim mówić niestety w czasie przeszłym. Do 1875 r. żyła w północno-wschodniej Kanadzie. Wypchany samiec i samica, przedstawione na ilustracji, znajdują się w Muzeum Narodowym w Pradze i stanowią niezwykłą rzadkość.Gągoł krzykliwy gatu­nek nieco mniejszy od krzyżówki, wyróżnia się bardzo dużą, czarną głową. Samiec jest z wierzchu czarny, od spodu biały, a u nasady dzioba ma lśniącą białą plamę. Samicę można odróżnić po głowie barwy czekoladowej i jasnym kołnierzyku Występuje na północy Starego i Nowego Świata, w zimie przenosi się bardziej na południe. W pierwszych dniach marca odbywają się zaloty, w trakcie których samiec rozpościera ogon, a gło­wę kładzie na grzbiecie Następnie szybkim ruchem wyrzuca głowę i szyję do przodu, w/dając dzwoniący głos. Gniazdo umieszczone jest w dziupli. Pisklęta skaczą niekiedy ze znacznej wysokości albo do wody, albo na ziemię Na Islandii, na wybrzeżach Grenlandii, na północno--wschodniej Syberii i w Górach Skalistych żyje nie­wielka, barwna kamieniuszka Samiec ma upierzenie szare i rdzawe z białymi plamami i prążkami. Samica jest brązowa, a jej cechą charakterystyczną są trzy białe plamy na głowie. siedmiu gatunków traczy przedstawiamy samicę nurogęsia Jest to ptak większy od krzyżówki. W godowej szacie samca zwraca przede wszystkim uwagę duża, czarna głowa z zie­lonym połyskiem i długi, czerwony dziób. Grzbiet i częściowo skrzydła są czarne z dużym białym lustrem. Szyja, piersi i brzuch są białe z pięknym łososiowym nalotem. Samica ma brązową głowę, a poza tym jest szaroniebieska z białym spodem Tracz ten żyje na północy Starego i No­wego Świata, gnieździ się w dziuplach, niekiedy w rozpadlinach skalnych, pod dużymi kamieniami itd. Żywi się zwierzętami chwytanymi pod po­wierzchnią wody. Przy połowie ryb znakomitym narzędziem jest długi, cienki dziób z ząbkowanymi krajcami, charakterystyczny dla wszystkich gatun­ków traczy.Tracz długodziób ma około 58 cm długości. Jego dziób, podobnie jak u poprzedniego gatunku, jest długi i cienki. Głowa samców ozdobiona jest na ciemieniu długim, podwójnym czubkiem. Zietonoczarna głowa od­graniczona jest od rdzawych, czarno nakrapianych piersi szeroką białą opaską na szyi. Czarny grzbiet rozjaśniony jest przez białe, szaro prążkowane boki. Samica jest podobna do samicy poprzedniego gatunku. Oba gatunki zamieszkują ten sam obszar, ale długodziób dociera dalej na północ. Często oba tracze gnieżdżą się razem, w tych samych miej­scach. Tracz bielaczek jest najmniejszy spośród przedstawianych traczy - ma 41 cm dłu­gości. Samiec wyraźnie różni się wyglądem od sa­micy, gdyż jest biały z czarnym rysunkiem, zaś mniejsza od niego samica jest szara z białymi plamami na ramionach, na wolu szarawa, zaś na wierzchu głowy rdzawobrązowa. Gnieździ się nad rzekami i jeziorami. Zamieszkuje północno--wschodnią część Eurazji od Skandynawii po Kam­czatkę.Rodzaj markaczka obejmuje trzy ga­tunki silnych kaczek, których samce w szacie go­dowej są niemal całkowicie czarne. Zupełnie czarny jest samiec markaczki czarnej a samica ma ciemnobrązowe upierzenie, które jest rozjaśnione przez białe gardło i takie same policzki. U samca przy nasadzie górnej po­łówki żółtego dzioba znajduje się rogowa narośl. Markaczka poszukuje swego ulubionego pokarmu - małży i ślimaków - na dużych głębokościach. Sztywne lotki samca wydają w czasie lotu szcze­gólny, dźwięczny szum. Markaczka czarna gnieździ się w tundrze, jak również na jeziorach wybrzeży mórz północnych.