A A A

Ptaki drapieżne

Wszystkie ptaki drapieżne charakte­ryzuje hakowaty dziób, na końcu zakrzywiony. Podobny dziób mają sowy i papugi, a więc ptaki umieszczone w systematyce daleko od ptaków drapieżnych. Jednakże oprócz innych szczegółów dziób ich, w odróżnieniu od dzioba drapieżników, jest sierpowato zakrzywiony. Podczas gdy palce zewnętrzne sów mogą być skierowane ku tyłowi, u papug znajdują się stale w tym położeniu, zaś u drapieżników 3 palce skierowane są ku przodowi. Wyjątek stanowi orzeł rybołów, którego czwarty palec może być skierowany do przodu lub do tyłu.Ostro zakończony, zakrzywiony dziób z ostrymi krajcami oraz długie palce z zakrzywionymi, ostry­mi pazurami wskazują, że drapieżniki zdobywają pokarm w wyniku polowania. Łowią przede wszy­stkim kręgowce stałocieplne, ale także niektóre zmiennocieplne. Zjadają też bezkręgowce i owady, w tym również gatunki owocożerne. Rozmaite typy budowy ptaków drapieżnych można powiązać ze sposobem zdobywania pokarmu. Wąskie, długie skrzydła mają drapieżniki, które zdobycz łowią w powietrzu. Latają one szybko w Unii prostej. Ptaki drapieżne o krótkich, zaokrąglonych skrzy­dłach, które wytrwale krążą nad nieprzejrzystym terenem wypatrując zdobyczy, atakują niespodzie­wanie. Drapieżniki o długich I szerokich skrzydłach są znakomitymi szybownikami, a swą zdobycz chwytają z reguły na ziemi, o ile nie zadowalają się padliną. Żołądek drapieżników jest cienkościenny i obszerny, jest więc przystosowany do pokarmu mięsnego. Posiadają one wole, w którym magazy­nowany jest pokarm. Liczne gatunki potrafią tra­wić nawet kości. Niestrawne resztki są wyrzucane jako wypluwki. Znamy obecnie 262 gatunki ptaków drapieżnych, które zaliczamy do kilku rodzin: sekretarzy kondorów jastrzębi rybołowów i sokołów Największym przedstawicielem kondorów jest kondor wielki osiąga­jący rozpiętość skrzydeł do 3,6 m i ciężar 11 kg, a żywiący się wyłącznie padliną. Zamieszkuje on Andy do wysokości 5000 m n. p. m. Od jego czar­nego upierzenia odbija biała kryza na szyi. W prze­ciwieństwie do wszystkich innych gatunków tej rodziny samiec kondora jest większy od samicy. Jego krewniak kondor królewski zamieszkuje lasy Meksyku i Argen­tyny. Ma on 75 cm długości. Szarobiałe upierzenie ozdobione jest czerwonawożółtym nalotem. Głowa i szyja są nagie, barwy żółtej i czerwonej. Szcze­gólną cechą jest błyszcząca żółta narośl u nasady dzioba.Najszerszy zasięg, od Ameryki Południowej do Kanady, ma urubu zwyczajny czarnym upierzeniu i rzucającej się w oczy czerwonej, nagiej głowie. Rozpiętość jego skrzydeł wynosi 1,8 m, a ciężar 2 kg. Nieco mniejszy, równie czarny urubu czarny lub gallinazo o szaronie-bieskiej nagiej głowie, zamieszkuje, miejscami bardzo licznie, południe Stanów Zjednoczonych oraz Amerykę Środkową i Południową. Jest pta­kiem bardzo cenionym, ponieważ oczyszcza z od­padków osiedla ludzkie. Długonogi i długoszyi, czarnoszary sekretarz zamieszkujący stepy afrykańskie, róini się znacznie od innych drapieżni­ków. Stojąc, osiąga wysokość 1,20 m. Tył głowy ozdobiony jest długimi piórami, a środkowe wydłu­żone pióra ogona dochodzą do 60 cm długości. Na swą zdobycz, którą stanowią głównie węże, poluje biegając. Do rodziny jastrzębi należy największa liczba pta­ków drapieżnych. Do niej należy między innymi pszczołojad niezbyt rzadki mieszkaniec lasów Europy i Azji do Ałtaju. Bardzo rozmaicie ubarwiony, daje się odróżnić po szczupłej, silnie upierzonej twarzy