Reklama
pompy do betonu
księgowość w firmie
reklama firmy
Najwyższej jakości pieczątki Szczecin oferujemy w pieczątkach firm Wagraf i Colop.
A A A

Rodziny bocianów

Przedstawiciele rodziny bocianów obejmującej 17 gatunków, odznaczają się wysokimi nogami i występują we wszystkich częściach świata. W Europie i tropikalnej Ameryce żyją tylko po dwa gatunki. Ich długie i szerokie skrzydła spra­wiają, że są one znakomitymi lotnikami i przez długi czas szybują w powietrzu bez jednego uderze­nia skrzydeł, zyskując przy tym nawet na wyso­kości. W przeciwieństwie do czapli, bociany latają z wyciągniętą szyją. Dorosłe bociany nie wydają żadnych właściwych dźwięków, lecz jedynie syczą lub klekoczą dziobem. Natomiast młode odzywają się rozmaitymi głosami, ale następnie zanika umięś­nienie narządu głosu. U przedstawicieli tej rodziny brak jest piłkowatych ząbków na pazurze środko­wego palca, które, podobnie jak puch pudrowy, występowały u wszystkich dotychczas omówionych rodzin rzędu brodzących. Najlepiej poznanym przedstawicielem rodziny jest niewątpliwie bocian biały . Czerń i biel upierzenia dorosłych ptaków uzupełnione są czerwienią dzioba i nóg. Dziób i nogi młodych ptaków są czarne. Pierwotnie bociany gnieździły się w głębokich lasach, na pniach lub grubych ko­narach starych drzew Ten obyczaj zachowały one do dziś w niektórych okolicach, a zwłaszcza we wschodniej części ich terenu lęgowego. W innych okolicach bociany gnieżdżą się na występach skał. W Europie środkowej i zachodniej, gdzie bocian jest uważany za symbol szczęścia i „dostawcę dzieci", nabrał on przyzwyczajenia do zakładania gniazda na dachach i kominach domów. Przyczyniło się do tego niewątpliwie ustawianie przez ludzi sztucznych podstaw pod gniazda w postaci koszy lub starych kół od wozów Dowodem, że nie wszystkie bociany gnieżdżą się pojedynczo, są spo­tykane niekiedy ogromne drzewa, w koronach których znajdować się może do dziewięciu gniazd bocianich. Bez względu na to, na czym się bocian gnieździ, wybiera zawsze okolice wilgotne, obfitu­jące w zbiorniki wodne, w których łatwo jest zdo­być podstawowy pokarm - żaby. Nie czatując nie­ruchomo jak czaple, lecz ciężko stąpając przeszu­kuje bocian pola i łąki w poszukiwaniu pokarmu Jako dodatkowy pokarm służą mu. zwłaszcza w okresie gniazdowania, drobne kręgowce, pierścienice i mięczaki. W marcu lub kwietniu najpierw powracają z zimowisk samce, zajmują stare gniazda i bronią ich przed intruzami, staczając niekiedy krwawe walki. Nadbudowują stare gniazdo, tak że w końcu powstaje wysoka, kilkaset kilogramów ważąca wieła. Na gnieździe ptaki odprawiają cere­moniał powitalny, którego głównym składnikiem jest klekotanie. Klekocząc dziobem, bocian naj­pierw unosi głowę do góry, następnie zarzuca ją na plecy, aby w końcu wyciągnąć daleko przed siebie. Klekotanie jest sygnałem powitalnym dla małżonka lub potomstwa, ale równocześnie sygna­łem ostrzegawczym pod adresem innych bocianów. Może ono być poprzedzone niekiedy syczeniem. Samica bociana składa 3-6 białych jaj, które są wy­siadywane przez oboje rodziców przez 30 dnij Po wykluciu się pisklęta są przez pierwsze dni kar­mione tylko lekko strawnymi dżdżownicami i stale pilnowane przez jednego z rodziców, chroniącego je przed chłodem, deszczem i gorącem. W wieku około 70 dni są już prawie samodzielne, ale dojrza­łość płciową uzyskują dopiero w czwartym lub piątym roku życia. Przy starcie do lotu, zanim oderwą się od ziemi, bociany wykonują zwykle najpierw kilka skoków Przed odlotem na południowoafrykańskie zimowiska gromadzą się często w wielkie stada. Bocian biały gnieździ się w północno-zachodniej Afryce, Europie, Azji Mniej­szej, Azji środkowej i na Dalekim Wschodzie. Kra­jowcy w Afryce nazywają go ptakiem szarańczo-wym, gdyż jego podstawowy pokarm, zwłaszcza w południowoafrykańskiej prowincji Natalu, składa się z czerwonej szarańczy wędrownej.