A A A

Rodziny fregat

W pobliżu wybrzeży morskich strefy tropikalnej często spotyka się przedstawicieli rodziny fregat które charakteryzują się dtugimi skrzydłami (u niektórych gatunków rozpiętość skrzydeł sięga 2 m) i również długimi, widełkowatymi ogonami. Samce mają barwne nadymane worki gardzielowe. Wszystkie cztery palce krótkich nóg są spięte błoną pływną, która jest jednak bardzo słaba i nie pozwala na wiosłowanie. Z tego powodu fregaty są przede wszystkim dobrymi lotnikami. Pozwala im to na dwojaki rodzaj zdobywania po­karmu: zbieranie żywych organizmów z powierz­chni wody i odbieranie zdobyczy innym ptakom morskim. Fregaty gnieżdżą się koloniami na drze­wach, krzewach i skałach. Fregata mniejsza wyróżnia się żółtobrązową prze­paską na pokrywach skrzydeł. Poza tym ptak jest zupełnie czarny, jedynie samice mają spód szyi i piersi białe . Ptak ten żyje w strefach tropikal­nych wszystkich mórz.Blisko spokrewniona z kormoranami jest rodzi­na wężówek charakterystycznych szczupłych ptaków o długich i cienkich szyjach. Spięte błoną pływną palce wiosłowatych nóg oraz ciasno przylegające do ciała sztywne upierzenia wskazują, że mamy do czynienia z mieszkańcami środowisk wodnych i dobrymi nurkami. Dowodem tego jest również to. że nie mają worków po­wietrznych i kości pneumatycznych. Długi, sztyle­towaty dziób jest spłaszczony po bokach, a jego krawędzie są ząbkowane. Przy zdobywaniu pokar­mu, w którego skład wchodzą ryby. kijanki, pijawki i żaby. wężówki składają szyję na grzbiecie w kształ­cie litery Z, uderzają nią błyskawicznie do przodu i chwytają zdobycz dziobem. Następnie zanurzają zdobycz w wodzie, potrząsają nią gwałtownymi ruchami głowy i w końcu łykają. Gnieżdżą się na drzewach i krzewach w pobliżu rzek. jezior i ba­gien, wyłącznie nad zbiornikami słodkowodnymi. Cztery znane gatunki zamieszkujące strefę tropi­kalną i subtropikalną niewiele różnią się wyglądem, a jeszcze mniej trybem życia. Wężówki mają 80-90 cm długości Wężówkę amerykańską spotyka się od Teksasu po Argentynę. Ptaki te w trakcie toków nadymają worek gardzielowy, uwidoczniając w ten sposób pióra ozdobne. Pisklęta pozostają w gnieździe 5—8 tygodni, jednakże w razie niebezpieczeństwa opu­szczają je już w wieku 2 tygodni, przy czym są już wówczas w stanie samodzielnie zdobywać sobie pokarm.Do rzędu rurkonosych należy okoto 100 gatunków ptaków mors­kich. Ich wspólne cechy to: dziób pokryty pojedynczą płytką rogową, nozdrza wy­kształcone w postaci krótkich rurek, nogi przystosowane do pływania, o kompletnej błonie pływnej. Tylko wokre-sie rozrodu przebywają one przez dłuższy czas na lądzie, a właściwym środowiskiem tych znakomitych lotników i żeglarzy jest powietrze Do rzędu tego należą zarówno ptaki wielkości wróbla (na-wałniki), jak również gatunki o rozpiętości skrzydeł 3,5 m - albatrosy, jedne z najwię­kszych ptaków latających. Wszystkie żywią się zwierzę­tami morskimi, które chwy­tają na powierzchni wody. Fulmar zamieszkuje wybrzeża Oceanu Spokojnego i Atlan­tyckiego. Jest on nieco wię­kszy od mewy śmieszki; ma szary grzbiet i biały spód ciała, ale zdarzają się także odmiany ciemne. Gnieździ się, jak wszystkie rurkonose, na urwistych skałach. W trak­cie wysiadywania, trwającego 40-60 dni, oba dorosłe ptaki zmieniają się co 2-4 dni. Młode rosną bardzo powoli i opuszczają gniazdo dopiero po 2 miesiącach. Dojrzałość płciową uzyskują w szóstym roku życia. Na ilustracji widzimy dwa osobniki pacy­ficznej rasy Fulmorus glacialis rodgersi. Fulmar jest jednym z 53 znanych gatunków ro­dziny Procellariidoe.ięknym ubarwieniem odznacza się zausznik . Wiosną jego głowa i szyja są czarne, a od oka ku tyłowi ciągnie się czerwo­nawa przepaska. Podobnego czerwonego koloru są boki ciała, którego wierzch jest czarny, a spód biały. Nawet z dużej odległości można dostrzec jego rubinowoczerwone oczy. Zausznik zamiesz­kuje całą Europę, wnikając także głęboko do Azji. Niekiedy spotyka się go także na Dalekim Wscho­dzie, w południowo-wschodniej Afryce i Ameryce Północnej. Pokarm składa się z owadów wodnych, ich larw i skorupiaków. Zausznik gnieździ się w koloniach obejmujących często setki gniazd. W budowie gniazda bierze udział zarówno samiec, jak i samica. Jeśli ptaki utracą pierwszy lęg, składajacy się z 3-4 jaj, budują następne gniazdo, w któ­rym samica składa mniejszą liczbę jaj . O 3 cm mniejszy od poprzedniego gatunku jest perkozek (Podiceps ruficollis). którego długość wynosi 27 cm. W szacie godowej przód jego szyi jest kasztanowy, nasada dzioba jaskrawożółta, wierzch ciała ciemnobrązowy, a spód jaśniejszy. Perkozek zamieszkuje małe, stojące, zarośnięte zbiorniki wodne Europy. Azji, Afryki i Wysp Sun-dajskich. Gnieździ się pojedynczo w ukrytych miej­scach wśród trzciny. Składa 3-5 jaj . Gdy tylko młode się wyklują, wpełzają pod skrzydła lub między pióra na grzbiecie dorosłego ptaka gdzie pozostają przez szereg dni. Niekiedy odwa­żają się na wejście do wody.